W 1919 roku zdała maturę i dostała się na studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. W okresie 1919–1920 wyjechała jednak na Śląsk Cieszyński w celu podjęcia prac nad niedoszłym plebiscytem. Pracowała tam jako sanitariuszka, a później jako nauczycielka przyrody w Seminarium Nauczycielskim w Cieszynie. Na początku 1920 roku utworzyła w Gimnazjum Polskim w Cieszynie I Drużynę Harcerską Żeńską im. Emilii Plater, do której oprócz uczennic Gimnazjum wstąpiły też uczennice Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego i Szkoły Handlowej w Cieszynie.
W 1922 roku ukończyła roczny kurs wychowania fizycznego dla nauczycieli. Pracowała w Głównej Kwaterze Harcerek. Była jedną z pierwszych harcmistrzyń. Uczyła przyrodoznawstwa w warszawskich seminariach nauczycielskich (1922–1927). W grudniu 1926 roku uzyskała uniwersytecki dyplom nauczyciela szkół średnich i w 1927 roku została kierowniczką referatu wychowania kobiet i dzieci Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. thumb|240px|Kuchnia powstańcza przy ul. Moniuszki Po pobycie w Stanach Zjednoczonych na przełomie lat 1928–1929 założyła przy ulicy Bagatela w Warszawie wzorcowy ogród jordanowski. Od 1932 roku wykładała w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego w Warszawie. Od lutego 1930 roku była wiceprezesem Polskiego Związku Gier Sportowych.