Karol Sariusz Gomoliński herbu Jelita (ur. 1696, zm. 22 listopada 1784 w Krośniewicach) – polski sędzia, podkomorzy łęczycki.
Życiorys Zasłynął ze sprawiedliwych wyroków, które wydawał po wnikliwym zapoznaniu się ze sprawą. Ze względu na częste opowiadanie się po stronie pokrzywdzonych niższych stanów nazywano go „sędzią wdów i sierot”. Rozstrzygnięcia jego rzadko były uchylane i mało kto się od nich odwoływał.
Był miecznikiem łęczyckim w czasach Augusta II, w czasach Stanisława Leszczyńskiego awansował na podczaszego i chorążego (w 1744). Od 1749 był sędzią grodzkim, a w 1757 został mianowany podkomorzym. Poseł województwa łęczyckiego na sejm konwokacyjny 1764 rokuTomasz Szwaciński, Sejmiki poselskie przed konwokacją 1764 r., w: Kwartalnik Historyczny R. 113 nr 1 (2006), s. 29.. Był członkiem konfederacji generalnej 1764 rokuKonfederacya Generalna Koronna Po doszłym Seymie Convocationis Zaczęta w Warszawie Dnia 23. Czerwca Roku Pańskiego 1764. Ręką J. O. Xcia Jmci Prymasa Korony Polskiey [...] Stwierdzona, [b.n.s.].. Dalszych awansów nie chciał, a nawet wprost odmawiał królowi i Radzie Nieustającej nominacji na wojewodę łęczyckiego (w 1775).