W listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego (służbę wojskową zakończył w 1920 roku w stopniu kaprala). Zaangażował się w pracę w Straży Kresowej i w Związku Rad Ludowych, z ramienia OMN. Z listy tego związku startował w listopadzie 1922 roku w wyborach do Sejmu, jednak nie uzyskał mandatu.

Od 1923 roku był kierownikiem Okręgu Centralnego Związku Obrony Kresów Zachodnich w Warszawie i kierownikiem Wydziału Opieki nad Polakami w Niemczech (do lipca 1929 roku). Od lipca 1929 roku był dyrektorem naczelnym Biura Rady Organizacyjnej Polaków z Zagranicy (w latach 1933–1934 jego zastępcą był Tomasz Piskorski). W 1934 roku został dyrektorem naczelnym Biura Światowego Związku Polaków z Zagranicy „Światpol”. Jednocześnie został powołany na sekretarza generalnego Funduszu Szkolnictwa Polskiego Zagranicą i Towarzystwa Pomocy Polonii Zagranicznej.