Morfologia Długość ciała około 19–20 cm. Szczegółowe wymiary dla dwóch zbadanych osobników: długość skrzydła – 163,5 ± 3,5 mm, długość górnej krawędzi dzioba (od nasady w czaszce) – 21,9 ± 0,3 mm, długość ogona: 75,8 ± 2 mm, długość skoku – 19,1 ± 0,7 mm. Samica, paratyp, jest nieco większa od samca, ma wyraźniej zaznaczony wzór i więcej bieli na spodzie ciała. Jak na przedstawicieli rodzaju, syczki nikobarskie są średniej wielkości. W kolorystyce upierzenia dominuje ciepły brąz. Całe upierzenie jest gęsto prążkowane.
Zasięg występowania i ekologia Według stanu wiedzy z 2019, znane są tylko trzy miejsca, gdzie występują syczki nikobarskie: Wielki Nikobar (gdzie według opisów jest pospolity), Teressa Island i Nancowry Island (w marcu 2003 schwytano tam i sfotografowano jednego osobnika). Być może występują też na innych wyspach archipelagu Nikobarów. O ekologii przedstawicieli gatunku nie wiadomo nic ponad to, co zostało zawarte w oryginalnym opisie. Paratyp odłowiono w lesie rosnącym na wybrzeżu; w jego żołądku znajdował się gekon. Holotyp miał zjeść pajęczaka i chrząszcza.