Zainteresowanie prewencją kryminalną odżyło w drugiej połowie XX wieku, co było związane m.in. z rewolucją społeczną lat sześćdziesiątych czego przykładem były kolejne komisje oraz inicjatywy prezydenckie w administracjach prezydentów: Lyndona B. Johnsona, Richarda Nixona aż do Billa Clintona, który w 1994 r. przeznaczył 6,1 miliardów dolarów na działania prewencyjne. Największe znaczenie dla współczesnej prewencji kryminalnej ma praca pt. Preventing Crime: What Works, What Doesn't, What's Promising – "raport przygotowany przez międzynarodowy zespół naukowców dla amerykańskiego kongresu raport na temat skuteczności poszczególnych środków prewencji kryminalnej. W jego ramach przeanalizowano ponad pięćset ewaluacji projektów określanych jako prewencyjne w celu zidentyfikowania projektów, których realizacja przyniosła zakładane skutki lub wręcz przeciwnie. Uzasadnieniem zlecenia tego raportu przez Prokuratora Generalnego Stanów Zjednoczonych było sprawdzenie, jak racjonalnie wydawane są trzy miliardy dolarów przeznaczane rocznie przez Departament Sprawiedliwości na realizację programów prewencyjnych." Publikacja ta stanowi początek paradygmatu prewencji kryminalnej opartej na wynikach badań/dowodach naukowych (ang.