W kolejnych latach był dyrektorem ds. planowania w dowództwie marynarki wojennej, ponownie studiował w Wielkiej Brytanii, a także dowodził jednostką HMAS „Supply”. W latach 1968–1970 pracował jako attaché wojskowy w ambasadzie Australii w Tokio. W 1970 objął komendę na HMAS „Sydney”, w okresie gdy ten były lotniskowiec służył już głównie jako okręt transportujący australijskich żołnierzy do Wietnamu. W latach 1971–1974 zajmował wysokie stanowisko urzędnicze w resorcie obrony, jednocześnie pełniąc czysto honorowy urząd adiutanta morskiego królowej. Następnie w latach 1974–1975 sprawował dowództwo nad wszystkimi jednostkami RAN w stanie Wiktoria. W 1975 otrzymał awans na kontradmirała i został zastępcą szefa sztabu RAN. Pozostał na tym stanowisku do 1978, kiedy to przeszedł na wojskową emeryturę.
Późniejsze życie Po odejściu z wojska kupił ziemię rolną w stanie Nowa Południowa Walia, gdzie wraz z małżonką zajął się hodowlą koni i uprawą winorośli. Pod koniec 1981 został nominowany na w dużej mierze ceremonialne stanowisko gubernatora Wiktorii, które formalnie objął z dniem 1 marca 1982 roku.