W 1945 roku nastąpił odpływ oficerów radzieckich z powrotem do Armii Czerwonej. Do ZSRR odkomendowano wówczas 7973 ludzi, zaś w następnych latach odpowiednio 6520 (1946), 1967 (1947) i 466 (1948). W sumie 16 926 oficerów, w tym 66 generałów. Podczas procesu powrotu do własnego-radzieckiego państwa zdarzyło się kilkadziesiąt przypadków niepodporządkowania się żołnierzy rozkazom dowództwa radzieckiego. Zanotowano 24 przypadki oficerów, którzy odmówili wyjazdu do ZSRR, za co zostali aresztowani i oddani do dyspozycji radzieckiej prokuratury wojskowej. W okresie tym około 240 oficerów zginęło lub zmarło z różnych przyczyn.
Lata 50 XX wieku Druga masowa fala żołnierzy radzieckich w LWP związana była z czystkami politycznymi, jakie nastąpiły po zakończeniu II wojny światowej, w latach 1949–1954. Od 1949 Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego a później Informacja Wojskowa przeprowadziła śledztwo, którym objęto wszystkich przedwojennych oficerów Wojska Polskiego. W latach 1943–1945 w organach Informacji Wojskowej służyło 750 oficerów kontrwywiadu wojskowego Smiersz (działającego w Armii Czerwonej), do sierpnia 1944 Rosjanie stanowili 100% oficerów informacji w LWP. Dopiero rok po utworzeniu struktur informacji wojskowej oficerami zostało pierwszych 17 obywateli polskich.