W okresie 1949–1955 z LWP ubyło 1427 żołnierzy sowieckich, z czego 700 powróciło z powrotem do ZSRR, 682 przyjęło obywatelstwo polskie pozostając w PRL, a 45 ubyło z innych przyczyn. Do 1957 roku radzieccy oficerowie oraz generałowie dowodzili większością jednostek, związków taktycznych i operacyjnych ludowego Wojska Polskiego. Pełnili kluczowe stanowiska w Sztabie Generalnym, instytucjach centralnych Ministerstwa Obrony Narodowej, a także dowodzili w sztabach okręgów wojskowych wszystkich rodzajów wojsk i służb oraz szkolnictwa wojskowego PRL. Podobna sytuacja miała miejsce w służbach wywiadowczych, organach Informacji Wojskowej oraz w prokuraturze wojskowej.

Pod koniec lat 50 XX w. obecność żołnierzy radzieckich w tym oficerów politycznych w SZ PRL zaczęła się zmniejszać i nie była już tak wysoka, jak w latach wcześniejszych. Szkolnictwo wojskowe w PRL kształciło już własną kadrę oficerską, która mogła pokierować siłami zbrojnymi w Polsce i nie było tak dużej potrzeby sprowadzania do Polski kadry z ZSRR. W tym okresie procentowo najwięcej Rosjan było w korpusie oficerskim wyższego szczebla. Ryszard Kałużny w swojej pracy Oficerowie Armii Radzieckiej w Wojskach Lądowych w Polsce stwierdził :