Charakterystyka ogólna Clarel był ostatnim wielkim dziełem pisarza. Utwór jest bardzo obszerny. Składa się z czterech części, zatytułowanych odpowiednio Jerusalem, The Wilderness, Mar Saba, Bethlehem, pierwotnie opublikowanych w osobnych tomach. Zawiera sto pięćdziesiąt pieśni i liczy około osiemnastu tysięcy wersów, co czyni go jednym z najdłuższych amerykańskich dzieł wierszowanych. Utwór oparty jest na autentycznych przeżyciach autora, który odbył podróż do Palestyny w 1857.
Forma Utwór jest napisany wierszem jambicznym czterostopowym, nieregularnie rymowanym. Tylko końcowe przesłanie jest ułożone pentametrem jambicznym. W niektórych miejscach autor używa aliteracji, czyli współbrzmienia początkowego. W tym przypadku jest ono oparte na powtarzaniu głoski „s”.
Again he droops, with brow on hand. But, starting up, "Why, well I knew Salem to be no Samarcand; 'Twas scarce surprise; and yet first view Brings this eclipse. Needs be my soul, Purged by the desert's subtle air From bookish vapors, now is heir To nature's influx of control; (Jerusalem, Hostel)