Gargano zaś nigdy nie przyznał Ironowi wygranej, natomiast drwił z jego niepełnosprawności, licznych wstrząśnień mózgu oraz trudnego dzieciństwa. Na jednym z tapingów w lutym 2008 Gargano brutalnie zaatakował rywala, wykluczając go z akcji ringowej na okres trzech miesięcy. Po powrocie Iron wyzwał Gargano na Last Man Standing match. 1 sierpnia 2008, na pierwszym evencie z cyklu Wrestlelution Gargano pokonał Irona, kończąc rywalizację.
W marcu 2009, po powrocie z przerwy spowodowanej złamaniem przewlekłym kręgu, Gargano uzyskał miano pretendenckie do PWO Heavyweight Championship. 18 kwietnia zmierzył się z mistrzem – Mattem Crossem, lecz nie zdołał odebrać mu tytułu. Tuż po zakończeniu walki Josh Prohibition pokonał zmęczonego pojedynkiem Crossa, zdobywając mistrzostwo i odwracając się od Gargano. 9 sierpnia 2009 na Wrestlelution 2: A Coming of Age Gargano odebrał mistrzostwo kończącemu karierę mentorowi. Przez następny rok Gargano bronił mistrzostwa przeciwko różnym przeciwnikom, a także przeszedł heel turn. Podejrzewano go o zorganizowanie serii ataków na gwiazdy PWO, lecz ostatecznie winowajcą okazał się Matt Cross chcący odzyskać PWO Heavyweight Championship. 1 sierpnia 2010 na Wrestlelution 3: A Defining Moment Gargano pokonał Crossa zachowując mistrzostwo.