Madoc – epos angielskiego romantycznego poety Roberta Southeya, opublikowany w 1805 roku. Utwór opowiada historię walijskiego księcia Madoca, rzekomego odkrywcy Ameryki na długo przed Krzysztofem Kolumbem. Madoc (Madog ab Owain Gwynedd) był już wcześniej bohaterem walijskich legend i innych utworów literackich. Epos składa się z dwóch części. Pierwsza z nich jest zatytułowana Madoc in Wales, druga Madoc in Aztlan. Część pierwsza dzieli się na osiemnaście rozdziałów, a część druga na dwadzieścia siedem. Utwór jest napisany wierszem białym. Jest to blank verse, czyli nierymowany pentametr jambiczny. Ten rodzaj wiersza był od XVI do końca XIX wieku powszechnie wykorzystywany w dziełach epickich, między innymi przez John Miltona, Johna Keatsa, Edwina Atherstone'a, Johna Fitchetta, Alfreda Tennysona i Roberta Browninga. Miejscami poeta stosuje aliterację, środek stylistyczny typowy zarówno dla poezji staroangielskiej, jak i starowalijskiej: Yes, he was good,/And great, and glorious!.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Madoc (poemat) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.