Od 1961 członek Komitetu Centralnego Albańskiej Partii Pracy. Od roku 1954 zasiadał w albańskim parlamencie, w latach 1969–1970 pełnił funkcję przewodniczącego legislatywy. W 1973 objął stanowisko ambasadora Albanii w Chinach. thumb|240px|Grób Behara Shtylli na cmentarzu Sharre w Tiranie W 1997 nakładem wydawnictwa Dituria ukazały się pośmiertnie wspomnienia Behara Shtylli pt. Fan Noli siç e kam njohur: kujtime (Fan Noli jak go zapamiętałem), w których autor opisał swoje ostatnie spotkanie z Fanem Nolim w czasie pobytu w USA.
Był żonaty (żona Valentina z d. Adami), miał dwoje dzieci (Behar i Shtylla).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Rzymie Kategoria:Politycy Albańskiej Partii Pracy Kategoria:Albańscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Albańscy pedagodzy Kategoria:Ambasadorowie Albanii we Francji Kategoria:Albańscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Przewodniczący Zgromadzenia Ludowego (Albania) Kategoria:Ludzie związani z Korczą Kategoria:Ambasadorowie we Włoszech Kategoria:Ambasadorowie w Chinach Kategoria:Ludzie związani z Rzymem Kategoria:Ludzie związani z Pekinem Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1994