11 (1), s. 137–167.
Powstanie Namiestnictwa we Lwowie wiązało się z wydarzeniami Wiosny Ludów w państwie habsburskim. Po upadku rewolucji władze zdecydowały się na wprowadzenie nowego ustroju administracji rządowej - który miał w zamierzeniach jego twórców być bardziej skuteczniejszy w działaniu. W 1849 władze Cesarstwa Austriackiego po rozwiązaniu przez cesarza parlamentu i oktrojowaniu konstytucji przystąpiły do zasadniczej reorganizacji administracji państwa. Pierwszym krokiem w tym celu było powołanie 26 czerwca 1849 urzędu namiestnika i określenie jego kompetencji. Od tej pory na czele każdego z krajów monarchii habsburskiej stał powoływany przez cesarza namiestnik (Statthalter), którego zakres działania pokrywał się z wcześniejszymi uprawnieniami gubernatora. Do jego zadań organów należało w szczególności wykonywanie ustaw, utrzymanie bezpieczeństwa oraz publicznego porządku i spokoju. Podlegał on wiedeńskiemu ministerstwu spraw wewnętrznych. Namiestnikowi podporządkowano mu hierarchicznie całą administrację rządową kraju, który dzielił się na okręgi (Kreis) zarządzane przez prezydentów (Kreis-Präsidenten), którym podporządkowano powiaty (Bezirk) kierowane przez starostów (Bezirkshauptmann)Kaiserliche Entschließung vom 26.