lifelines): Telefon do przyjaciela (Phone-A-Friend) – uczestnik ma 30 sekund na skonsultowanie się ze znajomą osobą – w tym celu dzwoni się do pomocnika przez telefon; Pytanie do publiczności (Ask the Audience) – publiczność w studio za pomocą pilotów wybiera odpowiedź, którą uważa za prawidłową; Pół na pół (Fifty-Fifty) – dwie losowo wybrane błędne odpowiedzi są odrzucane, pozostają tylko poprawna i jedna błędna. Klasyczna wersja programu emitowana była w latach 1999–2002. W 2004 roku teleturniej powrócił do pierwotnej stacji z 12 odcinkami jako Who Wants to Be a Super Millionaire? (ang. Kto chce być supermilionerem?), w której do wygrania było 10 milionów dolarów, a po osiągnięciu drugiej kwoty gwarantowanej zawodnik otrzymywał dwa dodatkowe koła ratunkowe: Trzech mędrców (Three Wise Men) – połączenie z trzema osobami, na zasadzie pomocy eksperta oraz Podwójny strzał (Double DipDouble dipping to nieformalne angielskie określenie na nielegalne dorabianie pieniędzy („na boku”);
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Who Wants to Be a Millionaire (Stany Zjednoczone) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.