Poza tym od 1932 pracował w Instytucie Biologii Eksperymentalnej, gdzie kierował działem genetyki i laboratorium cytogenetyki, od 1935 w stopniu profesora, 1948–1955 był starszym pracownikiem naukowym w Instytucie Lasu Akademii Nauk ZSRR. Później pracował w Instytucie Fizyki Biologicznej jako starszy pracownik naukowy i organizator i kierownik laboratorium, 1 marca 1957 został dyrektorem-organizatorem Instytutu Cytologii i Genetyki Syberyjskiego Oddziału Akademii Nauk ZSRR w Nowosybirsku, od lutego 1966 do czerwca 1981 stał na czele Instytutu Generyki Ogólnej Akademii Nauk ZSRR, następnie kierował laboratorium tego instytutu, a od 1986 laboratorium Instytutu Ewolucyjnej Morfologii i Ekologii Zwierząt. 4 grudnia 1946 został członkiem korespondentem Akademii Nauk ZSRR (od 1991 RAN, a 1 lipca 1966 członkiem rzeczywistym (akademikiem) Akademii Nauk ZSRR, 1958–1960 był członkiem Prezydium Syberyjskiego Oddziału Akademii Nauk ZSRR, a od 1974 członkiem PAN. Od 1921 należał do Komsomołu, a od 1969 do WKP(b). Napisał wiele prac z zakresu genetyki, cytogenetyki, genetycznych podstaw selekcji i teorii ewolucji, m.in. Ewolucyja populacyj i radiacyja (1966) i Obszczaja gienetika (1970).