Ramón María del Valle-Inclán, właśc. Ramón Jose Simon del Valle y Peña (ur. 28 października 1866 w prowincji Pontevedra, zm. 5 stycznia 1936 w Santiago de Compostela) – hiszpański pisarz.
Życiorys Dorastał w Galicji, studiował prawo na uniwersytecie w Santiago de Compostela, później po wyjeździe do Meksyku osiadł w Madrycie, gdzie stał się znany z powodu swojej barwnej osobowości. W 1888 debiutował krótkimi opowiadaniami zamieszczonymi w miejscowej prasie. W 1916 podczas I wojny światowej udał się na front, będąc korespondentem wojennym dziennika „El Imparcial” we Francji. Na początku tworzył pod wpływem modernistyczne] twórczości Rubéna Darío; napisał wówczas (w latach 1902–1905) powieściową tetralogię Sonatas (wydane w Polsce w 1925 jako Sonaty wiosenna i letnia). Był twórcą terminu „esperpento” („okropne, obrzydliwe osoby lub rzeczy”) na określenie techniki groteskowego zdeformowania obrazu świata realnego, którą stosował w swoich dramatach, m.in. Rogi pana Bagateli (pol. tłumaczenie ukazało się w 7. numerze pisma „Dialog” z 1969), sztuki (Luces de bohemia, 1923;