„Giffard” został zamówiony 29 października 1906 roku w stoczni marynarki wojennej () w Rochefort w ramach budżetu na 1906 rok wraz z dwiema siostrzanymi jednostkami zbudowanymi w tej stoczni (wcześniejsze trzy zbudowane w tej stoczni zamówiono 26 sierpnia 1905 roku). Stępkę okrętu położono 3 września 1908 roku. Jednostka została zwodowana 10 lutego 1910 roku. Okręt otrzymał nazwę na cześć wybitnego francuskiego inżyniera z XIX wieku – Henriego Giffarda. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny Q77 i kod identyfikacyjny GD. 20 lutego 1910 roku dowództwo okrętu objął kpt. mar. (fr. lieutenant de vaisseau) A.-L. Bureau.
Dane taktyczno-techniczne Charakterystyka ogólna „Giffard” był średniej wielkości oceanicznym okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 51,12 metra (50,75 metra między pionami i 50,04 metra na wodnicy), szerokość 4,955 metra, a średnie zanurzenie 3,045 metra (na rufie 3,153 metra). Wykonany ze stali o wytrzymałości 50 kG/cm² kadłub sztywny miał 43,781 metra długości i 3,8 metra szerokości, ukształtowany z pasów o grubości od 12 do 16 mm. Wysokość (od stępki do szczytu kiosku) wynosiła 5,782 metra;