Antarktyczna fala okołobiegunowa – fala w zjawiskach oceanicznych i atmosferycznych poruszająca się z prędkością 6–8 cm/s okrążająca Ocean Południowy, wykonująca pełny obrót wokół Antarktydy w ciągu około ośmiu lat. Fala obserwowana jest w następujących zjawiskach: temperatura atmosfery, temperatura wody, ciśnienie atmosferyczne, linia lodu morskiego, przy czym obserwuje się sprzężenie zmian zjawisk atmosferycznych i oceanicznych. Jest to fala o dwóch grzbietach i dwóch dolinach przemieszczająca się w kierunku równoleżnikowym. W każdym ustalonym punkcie przestrzeni sygnał ma okres czterech lat. Fala porusza się na wschód, podczas gdy powietrze jak i woda poruszają się na zachód w Prądzie Wiatrów Zachodnich.
Historia pojęcia Mimo obserwowania „fali” w zmianach temperatury, ciśnienia atmosferycznego, lodowców morskich i poziomu oceanu, to aby zjawisko stało się widoczne, surowe dane źródłowe muszą być filtrowane. Ponieważ dane z Oceanu Południowego są dostępne dopiero od 1980, do ujawnienia istnienia fali jest niezbędne przetwarzanie sygnału. Niektórzy klimatolodzy mają wątpliwości co do istnienia tej fali.