Po ukończeniu studiów obydwaj przenieśli się do Los Angeles, gdzie ukończyli pracę nad scenariuszem i wprowadzili kilka modyfikacji, jak zmianę miejsca akcji z Bostonu na LA.
Zamiast próbować dopasować miasta do uroku cechującego Paryż czy San Francisco, Chazelle zdecydował się skupić na cechach wyróżniających Los Angeles: korkach samochodowych, rozciągłości czy panoramie miasta. Styl i ton filmu zainspirowany został francuskimi musicalami Jacques’a Demy’ego – Parasolkami z Cherbourga (1964) i Panienkami z Rochefort (1967); szczególnie tym drugim ze względu na występującą w nim ilość jazzu i sekwencji tanecznych. Zawarte zostały także aluzje do hollywoodzkich klasyków, takich jak Broadway Melody of 1940 (1940), Amerykanin w Paryżu (1951), Deszczowa piosenka (1952) czy Wszyscy na scenę (1953). mały|lewo|Klub jazzowy Lighthouse na Hermosa Beach, który wystąpił w filmie Chazelle miał znaczne problemy ze znalezieniem wytwórni, która zgodziłaby się wyprodukować jego film. Producenci, z którymi się kontaktował, nie byli przekonani do pomysłu musicalu jazzowego oraz wątpili w sukces finansowy. Nie pomagał także fakt, że Chazelle był wówczas początkującym twórcą bez większego doświadczenia. Dzięki przyjaciołom znalazł producentów i został przedstawiony Jordanowi Horowitzowi i Fredowi Begrerowi.