Jest autorem bądź współautorem ponad 300 prac z zakresu inżynierii biomedycznej, współautorem 5 monografii naukowych i członkiem komitetu redakcyjnego 10. tomowej monografii Inżynieria Biomedyczna – Podstawy i Zastosowania, publikowanej staraniem Komitetu Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej PAN. W swoich pracach zajmuje się biocybernetyką i zastosowaniami inżynierii biomedycznej w diagnostyce medycznej, opracował metodę biomagnetycznego pomiaru objętości serca oraz metodę pomiaru aktywności serca za pomocą elektro- i magnetokardiografii o wysokiej rozdzielczości, zajmował się też wykorzystaniem metody laserowo-dopplerowskiej i spektroskopii bliskiej podczerwieni w obrazowaniu ukrwienia i utlenowania tkanek, np. mózgu.
Profesor Maniewski wypromował 8 doktorantów, a 4 z nich obroniło prace z wyróżnieniem. Był kierownikiem bądź głównym wykonawcą 23 projektów naukowych w tym 6 projektów realizowanych w ramach współpracy międzynarodowej.