Pseudobatos horkelii – gatunek ryby rajokształtnej z rodziny rochowatych (Rhinobatidae). Występuje u wybrzeży Brazylii, Urugwaju i Argentyny, a jej naturalnym środowiskiem są wody przybrzeżne szelfu kontynentalnego. Ryby tego gatunku są żyworodne, a ich ciąża trwa długo, sądząc po młodych rodzonych w lutym. W tym czasie ryby te są intensywnie poławiane, choć ich złowienia są coraz rzadsze, na skutek przełowienia. Ponieważ pozostało niewiele dojrzałych płciowo ryb, Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody nadała temu gatunkowi status krytycznie zagrożonego wyginięciem.
Taksonomia Gatunek ten został po raz pierwszy opisany przez Johannesa Petera Müllera i Jacoba Henlego w 1841 roku pod nazwą Rhinobatus horkelii. Nazwali oni nowy gatunek na cześć niemieckiego botanika, dr. Johanna Horkla, profesora fizjologii roślin na Uniwersytecie w Berlinie, który wysłał autorom okaz ryby zakonserwowany w alkoholu.
Zasięg występowania i środowisko Gatunek subtropikalny. Występuje w południowo-zachodniej części Oceanu Atlantyckiego, od Rio de Janeiro po Argentynę.
Preferuje płytkie, przybrzeżne wody, do głębokości 100 m.