thumb|Główka cielęca i ozór wołowy, Gustave Caillebotte, olej na płótnie ok. 1882, Art Institute of Chicago thumb|Surowe ozory wołowe thumb|Danie z ozorem wołowym thumb|Salceson ozorkowy thumb|Receptura na ozór wołowy z sosem albo jarzynami w proporcjach na 100 osób w książce kucharskiej „Kuchnia garnizonowa oraz wskazówki tyczące się racjonalnego odżywiania wojska”, wydanej w Paryżu w listopadzie 1918. Zapis „x k. y” oznacza x kilogramów y gramów Ozór – pojęcie z zakresu technologii żywności, oznaczające język zwierzęcy jako element podrobów. Razem z wszystkimi podrobami zaliczany jest do ubocznych artykułów poubojowych. Nazwą tą określa się także dania przyrządzone z języków zwierzęcych.

Język wołowy Podczas podziału tuszy wołowej, język jest odcinany wraz z mięśniami podjęzykowymi od krtani i żuchwy.

Wymagania jakościowe precyzują, że powinien być on gruby i jędrny, o ostrym końcu i brzegach, ze znacznym zgrubieniem w części grzbietowej. Kolor powinien być czerwony, z dopuszczalną ciemnoczerwoną barwą części lub całości powierzchni. Wał językowy powinien być obsuszony lub lekko wilgotny i chropowaty na powierzchni. Obecność łoju jest niedopuszczalna.