(niedokończony) Symfonia koncertująca Es-dur na skrzypce i orkiestrę KV 364 (1779) Ludwig van Beethoven (1770–1827) Koncert skrzypcowy D-dur, op. 61 (1806)
Romantyzm i neoromantyzm thumb|upright=1.25|Nicolo Paganini (dagerotyp) Niccolò Paganini (1782–1840) I koncert skrzypcowy D-dur, op. 6, MS 21 (1816)Koncert napisany w tonacji Es-dur, ale zwykle transponowany do D-dur. Za: . II koncert skrzypcowy h-moll , op. 7, MS 28 (1826)Z uwagi na finałowe „rondo dzwonkowe” koncert ten jest zwany „La Clochette” lub „La Campanella” („Dzwonek”). III koncert skrzypcowy E-dur, MS 50 (1826) IV koncert skrzypcowy d-moll, MS 60 (1829–1830) V koncert skrzypcowy a-moll, MS 78 (1830)Brak oryginalnej partytury (zaginęła, nie została ukończona lub odnaleziona); w 1959 Federico Mompellio zorkiestrował koncert z partii solowej. Za: VI koncert skrzypcowy e-moll (1815)Koncert ten zwany jest niekiedy koncertem nr 0, z racji daty swojego powstania.Brak oryginalnej partytury (zaginęła, nie została ukończona lub odnaleziona);