Kryteria oceny stanu ekologicznego wód powierzchniowych w Polsce – dające się zmierzyć parametry środowiska wodnego, które są stosowane w monitoringu jakości wód w Polsce do oceny ich stanu ekologicznego, czyli do klasyfikacji ich jakości. Początkowo były to kryteria dopuszczalnych poziomów zanieczyszczenia wody, następnie kryteria wyznaczające granice trzech klas czystości wód, a od czasu przyjęcia przez Polskę ramowej dyrektywy wodnej pięciu klas jakości, czyli poziomów stanu ekologicznego we współczesnym znaczeniu.
Kryteria ogólne W czasach, gdy Polska wchodziła w skład Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej, organizacja ta rekomendowała trzy rodzaje kryteriów: ekologiczne kryteria składu wód jako systemu ekologicznego kryteria jakości wód jako zasobu przyrodniczego i czynnika kształtującego środowisko ekonomiczne (efektywność ochrony wód przed zanieczyszczeniem) socjalno-polityczne reglamentacja wewnątrzgospodarczych stosunków wodnych (optymalizacja wykorzystania) reglamentacja międzynarodowych stosunków w gospodarce wodnej (wzajemne interesy państw). Konkretne wskaźniki podzielono na kilka grup (ogólne fizyczne i chemiczne nieorganiczne, chemiczne organiczne, zanieczyszczenia nieorganiczne przemysłowe, zanieczyszczenia organiczne przemysłowe, biologiczne oraz specyficzne).