Yan Huiqing (ur. 2 kwietnia 1877 w Szanghaju, zm. 24 maja 1950 tamże), na zachodzie znany także jako W.W. Yen – chiński polityk i dyplomata, pięciokrotny premier Republiki Chińskiej.
Pochodził z Szanghaju. Ukończył szanghajską Szkołę Języków Obcych (1895) oraz studia na University of Virginia (1900), następnie był wykładowcą języka angielskiego na Uniwersytecie św. Jana w Szanghaju. Posiadał także stopień w dawnym systemie egzaminacyjnym – był członkiem Akademii Hanlin.
W latach 1913–1920 pełnił godność ambasadora Republiki Chińskiej w Niemczech, z jednoczesną akredytacją w Danii i Szwecji. W okresie między 1920 a 1926 rokiem pięciokrotnie pełnił urząd premiera, przez krótki czas był także tymczasowym prezydentem Republiki Chińskiej. W tym czasie był członkiem delegacji chińskiej uczestniczącej w konferencji waszyngtońskiej (1921-22), która starała się wynegocjować stopniowe ograniczenia zagranicznych przywilejów w Chinach (jak eksterytorialność koncesji międzynarodowych itp.). Ustalenia konferencji służyły następnie rządom Kuomintangu jako podstawa do renegocjacji tych przywilejów po roku 1927.
Piastował również funkcje ministra spraw wewnętrznych, rolnictwa i spraw zagranicznych.