Demografia Na początku XIX wieku Parcani były przedostatnią pod względem liczby mieszkańców kolonią bułgarską w guberni chersońskiej. W 1811 roku w miejscowości żyły 382 osoby obojga płci. W XIX wieku liczba rodzin ukraińskich we wsi stopniowo spadała, w 1858 roku pozostało ich tylko dziesięć, w końcu stulecia – osiem. W 1916 roku Parcani były trzecią co do wielkości wsią w ujeździe słobodziejskim, mniejszą jedynie od Płoskiego i Słobodziei. Wieś zamieszkiwało w tym roku 2236 mężczyzn i 2815 kobiet. Dalszy wzrostu liczby mieszkańców miał miejsce w XX wieku. W 1939 roku odnotowano 7095 mieszkańców Parcani, w 1974 roku – 11587. Dopiero w ciągu kolejnych piętnastu lat liczba mieszkańców spadła do 10 526 osób w 1989 roku.
Według danych z 2004 roku w Parcani żyły 10 543 osoby, z czego: 6648 Bułgarów, 1180 Ukraińców, 1168 Rosjan, 824 Mołdawian, 61 Gagauzów, 50 Białorusinów, 16 Niemców, 3 Żydów, 93 osoby innej narodowości. Mieszkańcy w codziennych kontaktach posługują się językiem bułgarskim, powszechna jest również znajomość rosyjskiego, a część młodszego pokolenia włada także językami ukraińskim i mołdawskim (rumuńskim).
Infrastruktura Przez Parcani przebiega linia trolejbusowa z Tyraspola do Bender oraz linia kolejowa Novosavițcaia – Bendery z przystankiem Parcani.