Z woli magnata Mikołaja Bazylego Potockiego, fundatora budowli obecnego sobora Zaśnięcia Matki Bożej w Poczajowie, Maciej Polejowski objął pracę przy „fabryce poczajowskiej”. Przebywając przejazdem w Buczaczu w październiku 1780 otrzymał on od wojewodzica bełskiego list polecający dla OO. Bazylianów z nakazem objęcia zwierzchnictwa nad budową cerkwi. Zakonnicy nie byli przychylni Polejowskiemu, następnego dnia odsunęli go od pracy przy „fabryce” za krytykę, zdaniem Polejowskiego, źle wzniesionego filaru w nowej cerkwiAgata Dworzak, „Nie może mi Wielebny Monaster zadać”…, s. 102.. Polejowski powrócił do Poczajowa jako prefekt „fabryki” cerkwi w 1790Tamże, s. 108..
Zmarł po 1794Agata Dworzak: Lwowskie środowisko artystyczne…, s. 85..
Prace
rzeźby wyposażenia kościoła parafialnego w Hodowicy (ok. 1758) rzeźby ołtarza głównego oraz kamienne dekoracyjne wazony na fasadę katedry łacińskiej we Lwowie rzeźby w katedrze w Sandomierzu wyposażenie (m.in. ambonę, ołtarz główny i dwa boczne, dziś niezachowane) kościoła bernardynów w Zasławiu nieokreślone prace dla Potockich w Krystynopolu prace w Niżniowie (kościół ojców paulinów lub dwór (pałac) Jabłonowskich) rzeźby w cerkwi bazyliańskiej w Poczajowie ołtarz główny, krucyfiks oraz osiem figur na filarach w kościele paulinów we Włodawie