Jednocześnie Kalwin odrzucał doktrynę o niepokalanym poczęciu Marii Panny oraz nie uznawał jej wstawiennictwa ani pośrednictwa w myśl zasady Solus Christus. Kalwin wierzył, że Maria Panna potrzebuje łaski Bożej tak samo, jak każdy inny człowiek i dlatego nie może pośredniczyć w modlitwach wiernych do Chrystusa. Sprzeciwiał się jakimkolwiek modlitwom do Marii, twierdząc że modlitwy do innych istot niż Bóg, są wzbronione. Stanowczo odrzucał wszelkie katolickie formy kultu maryjnego.
Ulrich Zwingli Zwingli miał podobne poglądy, jak Kalwin na temat Marii: uznawał ją za szczególnie uhonorowaną i wyróżnioną przez Boga, za czystą Dziewicę, która taką była zawsze "przez całą wieczność". (Zwingli Opera, Corpus Reformatorum, tom 1, s. 424]: "Mówię o tym w świętym Kościele Zurychu i we wszystkich moich pracach: uznaję Marię jako zawsze Dziewicę i świętą". (styczeń 1528 r.), "cenię ogromnie Bogarodzicę, zawsze czystą, Niepokalaną Dziewicę Marię", "Chrystus ... narodził się z Dziewicy najbardziej nieskalanej", "Im bardziej cześć i miłość do Chrystusa wśród ludzi rośnie, tym bardziej szacunek i cześć dla Marii rośnie, bo zrodziła dla nas tak wielkiego, ale tak współczującego Pana i Odkupiciela. (Zwingli Opera, Corpus Reformatorum, Berlin, 1905, t. 1, s.