Konsulat RP w Czerniowcach – polska placówka konsularna działająca w okresie międzywojennym w Czerniowcach na Bukowinie w ówczesnej Rumunii.
W okresie pobytu władz Rzeczypospolitej w Rumunii, a zwłaszcza w czasie przebywania Rządu i Prezydenta RP w Czerniowcach (do 19 września 1939), konsulat stał się najważniejszym ośrodkiem polskiej administracji na uchodźstwie. Powstał tam m.in. Centralny Komitet Pomocy Ofiarom Wojny. Konsulatowi zlecono rozpowszechnienie orędzia prezydenta Ignacego Mościckiego, zapowiadające prowadzenie dalszej walki z Niemcami. W konsulacie przechowywano też około 4 ton złota Banku Polskiego. Nieopodal budynku konsulatu koczowały tysiące uchodźców z Polski. Po zajęciu w 1940 północnej Bukowiny przez ZSRR, personel konsulatu przeniósł się do Suczawy. Konsulat został formalnie zlikwidowany 5 listopada 1940.
Kierownicy konsulatu 1919-1920 – dr Stanisław Kwiatkowski, konsul honorowy 1920-1928 – Eustachy Lorenowicz, konsul 1928 – Jan Rzewuski, konsul 1928-1929 – książę Henryk Korybut Woroniecki, konsul 1929-1933 – Mieczysław Grabiński, konsul 1933-1939 – Marian Uzdowski, konsul/konsul generalny 1939-1940 – Tadeusz Buynowski, konsul