211..
Po wybuchu II wojny światowej został ewakuowany razem z rządem RP do Rumunii, gdzie został internowany. Zimą przedostał się do Francji i w styczniu 1940 roku zgłosił się do Wojska Polskiego i dostał przydział do 2 Dywizji Strzelców Pieszych. Po upadku Francji przekroczył z pułkiem granicę szwajcarską, gdzie ponownie został internowany. Będąc oficerem oświatowym prowadził wykłady z ekonomii na uniwersytecie obozowym w Winterthurze. Po wojnie uzyskał doktorat z ekonomii na uniwersytecie w Zurychu. Pozostał w Szwajcarii. Aż do przejścia na emeryturę pracował jako urzędnik bankowy w Zurychu, gdzie mieszkał.
Był założycielem i wieloletnim prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Szwajcarii oraz organizatorem i pierwszym prezesem Związku Organizacji Polskich w Szwajcarii. W 1949 roku był wiceprzewodniczącym II Zjazdu Zjednoczenia Polskiego Uchodźstwa Wojennego w Paryżu. W latach 1953 i 1957 przewodniczył światowym Zjazdom Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Londynie. Od 1964 roku przez 11 lat był delegatem Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie na Szwajcarię.