Piernikarska Grzęda – wypukła podłużna forma ukształtowania terenu, w południowo-zachodniej Polsce w Sudetach Wschodnich, w Masywie Śnieżnika na południowo-wschodnim zboczu wzniesienia Sadzonki.
Położenie Piernikarska Grzęda, położona jest w Sudetach Wschodnich, na terenie Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego w środkowo-wschodniej części Masywu Śnieżnika, około 1,3 km., na południowy wschód od Śnieżnika. Po wschodniej stronie od wzniesienia Sadzonki.
Charakterystyka Grzęda stanowi podłużne wypuklenie na zboczu wzniesienia w kształcie grzbietu położone na poziomie 1200-1000m n.p.m., wybijające się z północno-wschodniego zbocza wzniesienia Sadzonki, wznoszącego się z "Mokrego Grzbietu". Grzęda zbudowana jest z gnejsowych skał, metamorfiku Lądka i Śnieżnika. Oś Grzędy rozciąga się na kierunku NE-SW, oddzielając Lej Średni położony po północnej stronie od Granicznego Stoku rozciągającego się po południowej stronie. Grzęda stanowi naturalne wypuklenie na zboczu, powstałe w okresie ostatniego zlodowacenia w wyniku erozyjnej działalności lodowca, który w słabszych partiach podłoża wyżłobił w zboczu sąsiadujące z grzędą erozyjne doliny: Głęboką Jamę i Lej Średni. Stoki Grzędy porośnięte są rzadkim dolnoreglowym lasem świerkowym z domieszką buka, jodły, sosny. Las w latach 80. XX w.