thumb|Grób księdza Edwarda Szwejnica na cmentarzu Powązkowskim Edward Szwejnic (Schweinitz) (ur. 12 maja 1887 w Mińsku, zm. 30 lipca 1934 w Warszawie) – polski duchowny rzymskokatolicki, pedagog, pierwszy oficjalny duszpasterz akademicki w Warszawie.

Życiorys Ojciec Edwarda Szwejnica, Edward Schweinitz, był ewangelikiem niemieckiego pochodzenia, matka, Franciszka z Chodkiewiczów była Polką i katoliczką.

Po zdaniu matury w rosyjskim gimnazjum w Mińsku w 1905 roku Edward Szwejnic wstąpił do wyższego seminarium duchownego archidiecezji mohylewskiej w Petersburgu. Następnie studiował filozofię i teologię na uniwersytecie w Innsbrucku. Tam otrzymał 26 lipca 1910 roku święcenia kapłańskie. W 1912 roku, po śmierci ojca przerwał studia i wrócił do Mińska. W 1913 roku został wikariuszem kolonii niemieckiej w Samarze, pod koniec tego roku – w Petersburgu. W 1914 roku został prefektem petersburskich polskich i rosyjskich szkół średnich. Uczył etyki. Był kapelanem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Zakładał organizacje szkolne i charytatywne, tworzył drużyny harcerskie. Był członkiem powołanej w 1915 roku piotrogrodzkiej komendy harcerskiej oraz członkiem zarządu Stowarzyszenia Nauczycieli Polskich.