W 1924 placówka została podzielona na dwie instytucje: Obserwatorium Astronomiczne i Obserwatorium Meteorologiczne Uniwersytetu Belgradzkiego. Dwa lata później dyrektorem obserwatorium został Vojislav Miskovic. Nowy dyrektor w 1929 pozyskał fundusze na budowę nowego obserwatorium na 253-metrowym wzgórzu Veliki Vracar. Budynek główny projektu Jana Duboviego ukończono w 1931. Wzniesiono też budynek administracyjny, pawilon małego koła południkowego, pawilon dużego refraktora (refraktor firmy Carl Zeiss 650/10500 mm), pawilon małego refraktora, pawilon astrografu (Carl Zeiss 160/800 mm), wieżę (mieszczącą zbiornik wody, warsztat mechaniczny i stolarski).
W latach 1957–1959 dobudowano trzy nowe pawilony: dużego koła wertykalnego (Askania 190/2578 mm), dużego instrumentu tranzytowego (Askania 190/2578 mm) i dużego koła południkowego (Askania 190/2578 mm).
Obserwatorium zatrudnia 52 osoby, w tym 39 pracowników naukowych.
Stacja astronomiczna Obserwatorium posiada placówkę obserwacyjną na górze Vidojevica (1155 m) w południowej Serbii. Od 2011 pracuje tam 60 cm teleskop Cassegraina. W 2016 uruchomiono zautomatyzowany teleskop 1,4-metrowy – część światowej sieci automatycznych teleskopów WNRT.
Zobacz też (1550) Tito – planetoida odkryta przy pomocy obserwatorium
Przypisy
Kategoria:Nauka w Serbii Kategoria:Obserwatoria astronomiczne