W 1933 roku był jednym z założycieli Spółdzielni Pracy i Banku Spółdzielczego „Grupa Techniczna”. Współdziałał w powstaniu Wiejskiej Spółdzielni Kinematograficznej i Wiejskiej Spółdzielni Włókienniczej. Od 1934 roku był również działaczem tajnego Związku Patriotycznego i członkiem Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej.
W kampanii wrześniowej dowodził w randze porucznika kompanią telegraficzną. Po 17 września przedostał się przez Węgry (gdzie był internowany) do Francji. Brał udział w kampanii francuskiej, po czym znalazł się w Wielkiej Brytanii. Kilkakrotnie zgłaszał się do służby w kraju, przeszedł szkolenie spadochronowe, jednak, w wyniku kontuzji, nie został cichociemnym. W czerwcu 1942 roku przedostał się do armii gen. Andersa, gdzie przez długi czas w 2 Korpusie zajmował się propagandą, sprawując funkcję zastępcy szefa Oddziału Kultury i Prasy. Walczył w kampanii włoskiej, awansując na stopień majora.
Po zakończeniu wojny krótko pełnił funkcję łącznika między premierem a naczelnym wodzem. Zamieszkał w Londynie. Został wiceprezesem Zjednoczenia Polskiego Uchodźstwa Wojennego. Działał w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia.