W 1432 roku Kocs był ponownie własnością króla Zygmunta, który właśnie wtedy podarował go swojemu łowczemu Lőrincowi Héderváriemu. W jego posiadaniu Kocs pozostał do śmierci, a potem odziedziczyli go synowie, Imre i Miklós. Później został własnością króla Macieja Korwina i jego syna Jana Korwina.
Kocs za Macieja Korwina W połowie XV w czasach Macieja Korwina, w leżącym przy głównym szlaku komunikacyjnym łączącym Budę z Wiedniem Kocsu, miejscowi mistrzowie kołodziejstwa zaczęli wyrabiać lekki, wyposażony w dotychczas niestosowane ulepszenia, trójkonny wóz, zwany po węgiersku kocsiszekér, który rozsławił nazwę miejscowości (na przykład w Polsce kocz) i do dziś słowem kocsi jest nazywany na Węgrzech prawie każdy pojazd czterokołowy, także samochód. Mistrzowie kołodziejstwa rozjechali się z Kocsu na teren całych ówczesnych Węgier, czerpiąc korzyści ze swojej wiedzy i produkując lekkie pojazdy podróżne na rynek krajowy i za granicę.
Od 1491 roku wieś należy przez pewien czas znowu do rodziny Hédervári. W latach 1516–1520 była własnością Bálinta Töröka z Enyingu. W 1520 roku odzyskała ją rodzina Hédervári.