Część mieszkańców uciekła przed nadchodzącymi Tatarami w pobliskie szuwary, którzy je podpalili, a schwytanych ludzi prowadzili w kajdanach przez ten właśnie most w niewolę.
W celu ponownego zaludnienia zdziesiątkowanej wsi jej posiadacz zastawny, István Zichy, sprowadził do niej rodziny z położonych na terenie obecnej Słowacji komitatów Pozsony, Nyitra i Bars, obiecując duże ulgi podatkowe. W spisie ludności z 1693 roku ponownie wymieniany jest jako własność rodziny Zichy.
Między XVIII a XX wiekiem W 1727 roku okolica trafiła w posiadanie rodziny Esterházych.
Po stłumieniu węgierskiego powstania w 1849 roku przez pewien czas była tu siedziba powiatu.
W wyniku komasacji przeprowadzonych w okresie międzywojennym powstały w okolicy 22 samodzielne farmy, przyczyniając się do jej rozwoju. Utrzymująca się z rolnictwa ludność wiejska w XX wieku zajmowała się i zajmuje do tej pory uprawą zboża konsumpcyjnego i paszowego, roślin przemysłowych (kukurydzy), owoców i hodowlą zwierząt.
Od lat 50. do zmiany ustroju głównym pracodawcą była rolnicza spółdzielnia produkcyjna, a usługami zajmowali się miejscowi rzemieślnicy.