Podłoże Kliglera – diagnostyczne podłoże stosowane do identyfikacji Gram-ujemnych pałeczek o małych wymaganiach odżywczych. Stosowane często w diagnostyce enterobakterii. Pozwala ono zbadać zdolność rozkładu glukozy, laktozy i redukcji tiosiarczanu do H2S. Podłoże przygotowywane jest w próbówkach w postaci małych półskosów.
Skład W skład podłoża Kliglera wchodzą: starty na proszek ekstrakt z mięsa ("Lab-Lemco powder") ekstrakt z drożdży pepton chlorek sodu laktoza glukoza anion cytrynianu żelazowego tiosiarczan sodu czerwień fenolowa agar.
Stosowanie Identyfikację na podłożu Kliglera dokonuje się w specjalnie przygotowanych pojemnikach, podzielonych skośnie na część górną i dolną, gdzie na obie nakłada się próbkę.
Odczyt dokonuje się po 18-24 godzinach przebywania próbki w temperaturze 35 stopni Celsjusza.
Odczyt polega na zbadaniu koloru obu części pojemnika, oraz na analizie wydzielania gazu (zwłaszcza siarkowodoru).
Interpretacja wyników Zmiana zabarwienia części słupkowej (dolnej) na żółtą oznacza, że bakterie rozkładają glukozę Zmiana zabarwienia części słupkowej i skośnej (górnej) na żółtą oznacza, że bakterie rozkładają glukozę i laktozę. Zaczernienie podłoża świadczy o aktywności enzymów proteolitycznych (wydzielanie siarkowodoru)