W 1295 wspomniany jako lagman Tiundalandu (był ostatnim lagmanem Tiundalandu, po wejściu w życie Upplandslagen kraina ta weszła w skład Upplandu). Wspólnie z Andersem Andem stał na czele komisji, która opracowała zbiór praw (szw. Upplandslagen) dla nowo utworzonej krainy Uppland (w jej skład weszły krainy Tiundaland, Attundaland i Fjärdhundraland). Po wejściu w życie Upplandslagen na przełomie 1296 i 1297 został pierwszym lagmanem Upplandu. Był nim do swej śmierci z przerwą w latach 1316–1318. Używał łacińskiego tytułu legifer Uplandiarum.
W walkach pomiędzy królem Birgerem I Magnussonem a jego braćmi Erykiem i Waldemarem był początkowo wierny królowi, nie jest jasne czy brał wtedy udział w walkach, a po śmierci Torgilsa Knutssona w 1306 roku stanął po stronie Eryka i Waldemara.
1321-1322 odbył pielgrzymkę do Awinionu i Santiago de Compostela.
W chwili śmierci był jednym z najbogatszych możnowładców Szwecji.
Wraz z drugą żoną Ingeborgą pochowany jest w katedrze w Uppsali, ich nagrobek wykonany w Tournai jest jednym z najstarszych w katedrze.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Postacie średniowiecza Kategoria:Szwedzka szlachta Kategoria:Szwedzcy wojskowi Kategoria:Członkowie Szwedzkiej Rady Królewskiej Kategoria:Zmarli w 1327