Po powrocie do kraju służył w baterii stacjonującej w Kepi i Rodonit, a następnie w 4 Brygadzie Artylerii Nadbrzeżnej w Durrësie. Po ukończeniu Akademii Wojskowej w Tiranie, w 1969 awansował na stanowisko szefa sztabu korpusu. 17 sierpnia 1977 został aresztowany we Wlorze przez funkcjonariuszy Sigurimi, którzy przeszukali mieszkanie Titaniego szukając tam kompromitujących materiałów. Przedstawiono mu zarzuty prowadzenia działalności szpiegowskiej na rzecz Polski. Pretekstem był rozmowa po rosyjsku z dwoma polskimi dyplomatami w księgarni w Tiranie. W tym samym roku został skazany na karę 18 lat więzienia za współpracę z obcymi agentami i szpiegostwo na rzecz Polski. Karę odbywał w więzieniu w Burrel. 30 kwietnia 1990 został uwolniony z więzienia i osiedlił się w Tiranie. Związany ze środowiskiem b. oficerów działał w organizacjach kombatanckich. Pełnił funkcję sekretarza generalnego Stowarzyszenia Byłych Więźniów Politycznych, a także dyrektora administracyjnego Fundacji Dhora Leka.