Roman Josypowycz Bortnyk (, , Roman Josifowicz Bortnik; ur. w Płużnem, zm. 17 kwietnia 1945 pod Lubuszem) – radziecki wojskowy pochodzenia ukraińskiego, pułkownik, bohater Związku Radzieckiego.
Życiorys thumb|Grób na Cytadeli w Poznaniu|lewo Urodzony w rodzinie chłopskiej. Ukończył dziesięć klas szkoły. Działał w Komsomole. W 1938 ukończył Szkołę Wojenno-Polityczną im. Gorkiego. Służył jako oficer polityczny na Dalekim Wschodzie. W 1938 brał udział w walkach nad jeziorem Chasan. W 1939 skierowany został na studia w Akademii Wojskowo-Politycznej im. Lenina, gdzie z drugiego kursu został skierowany na frontWar Heroes, Бортник Роман Иосифович.
Walczył pod Tułą i pod Moskwą. Był komisarzem wojskowym 3. Dywizji Przeciwpancernej. W 1942 ranny w głowę, a potem, w styczniu tego samego roku, w obie nogi (pod Suchiniczi). Po wyjściu ze szpitala objął dowództwo pułku piechoty 274. Dywizji Piechoty w składzie 31. Armii. Brał udział w operacji smoleńskiej. W drugiej połowie sierpnia, podczas tej operacji pułk pod dowództwem Bortnika pierwszy w dywizji przerwał obronę Niemców, zabijając na miejscu pięciuset żołnierzy i oficerów Wehrmachtu. Uczestniczył w odbijaniu Smoleńska i Jarcewa. 19 lipca 1944 jego pułk przerwał obronę przeciwnika na rzece Turia, na południe od Kowla. Nad Bugiem został ranny i wysłano go do szpitala polowego.