Otrzymał też prawa do kolonii kurlandzkichAdam Przyboś, Fryderyk Kazimierz, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 7, Kraków 1958, s. 165..
Panowanie Polityka wewnętrzna Po śmierci ojca (1682) został księciem Kurlandii i Semigalii. Wstąpienie na tron wiązało się z koniecznością ustępstw na rzecz szlachty, której wpływy były ograniczane przez Jakuba. Pretekstem do wystąpienia szlachty stało się mianowanie przez księcia nowym kanclerzem kalwina Krzysztofa Henryka von Puttkamera, co w związku z kompetencjami, jakie posiadał w kurlandzkim konsystorzu kanclerz, zostało odebrano jak próba wzmocnienia pozycji władcy w księstwie. W wyniku porozumienia zawartego w trakcie obrad kurlandzkiego Landtagu kanclerza odwołano, a szlachta otrzymała kolejne przywileje. Następnym krokiem było uporządkowanie kwestii powiatu plityńskiego, których administratorem od czasu potopu szwedzkiego był książę Jakub Kettler. Fryderykowi w 1684 roku udało się zawrzeć umowę ze szlachtą powiatu, na mocy której powiat stał się autonomiczną częścią księstwa połączoną z nim unią personalną. Nie powiodły się za to plany modernizacji księstwa Kurlandii poprzez zakładanie manufaktur przemysłowych i nowych składów, a także ekspansję handlową floty kurlandzkiej na Bałtyku, zwalczaną przez Szwedów.