mały|Żuchwa tzw. gadów ssakokształtnych. Kość zębowa opisana skrótem Dent. Kość zębowa () – kość wchodząca w skład szczęk u żuchwowców. Kość zębowa powstała w ewolucji ze szkieletu łuku żuchwowego, będącego pierwszym łukiem skrzelowym u przodków żuchwowców. U ssaków jedyna kość tworząca żuchwę.
Kości zębowe są parzyste. Lewa i prawa kość zębowa łączą się na przedzie spojeniem żuchwy (symphysis mandibulae). U większości ssaków jest to struktura budowana przez tkankę chrzęstną włóknistą, a obie kości zachowują pewną odrębność. U niektórych (świnie, naczelne) kości te zrastają się całkowicie w trakcie rozwoju osobnika. U ludzi pozostałość spojenia może mieć postać bruzdy lub wypukłości i przechodzi na dole w guzowatość bródkową.
U wielu kręgowców kość zębowa jest jedną z kości budujących żuchwę. Osadzone są w niej zęby. W trakcie ewolucji owodniowców w linii prowadzącej do ssaków jedne kości żuchwy uległy redukcji – kość kwadratowa przekształciła się w kowadełko, a kość stawowa w młoteczek, podczas gdy kość zębowa stała się jedyną kością tworzącą żuchwę. Wiąże się to z rolą żucia u przedstawicieli tej linii – cynodontów. Żucie wymaga silnego umięśnienia kości biorących w nim udział.