mały|Strona tytułowa pierwszego wydania cyklu Astrophel and Stella z 1591 mały|Philip Sidney mały|Jan Kasprowicz na portrecie Leona Wyczółkowskiego Astrophel and Stella – cykl sonetów renesansowego angielskiego poety Philipa Sidneya. Utwór powstał prawdopodobnie w 1582. Został wydany pośmiertnie w 1591. Cykl składa się ze stu ośmiu sonetów i jedenastu piosenek. Jest często uważany za najlepszy zbiór sonetystyczny zaraz za Sonetami Williama Szekspira.
Cykl opowiada o miłości Stelli (Gwiazdy) i Astrophela (Miłośnika gwiazd). Imię bohatera jest grą słów na temat własnego imienia poety. Utwór opowiada o wewnętrznych rozterkach bohatera, który kocha poezję tak samo jak ową dziewczynę. Astrophel próbuje poradzić sobie ze sprzecznymi emocjami. W końcu decyduje się porzucić swoją miłość dla służby państwowej. Cykl jest zbiorem rozważań poety o rozumie, emocjach, namiętnościach i wolnej woli.
Publikacja cyklu zapoczątkowała w elżbietańskiej Anglii modę na pisanie zbiorów sonetów. Samemu Sidneyowi przyniosła sławę. Po śmierci poety na skutek odniesionych w bitwie ran Edmund Spenser napisał na jego cześć elegię zatytułowaną właśnie Astrophel.