Podczas pierwszej egzekucji w czerwcu 1941 stracono jeńców radzieckich przetrzymywanych w Suwałkach. Zbrodni dokonała specjalna grupa SS dowodzona przez pułkownika SS i Policji Wernera Fromma. Niemcy najpierw samodzielnie wykopali niewielkie doły, a następnie sprowadzili do ich powiększenia robotników przymusowych. Jeńcy radzieccy (razem z nimi Polacy i Żydzi) zostali przypędzeni z Suwałk w ośmiu stuosobowych grupach. Esesmani rozstrzeliwali ofiary z karabinów maszynowych, ustawiając po kilkanaście osób nad brzegiem rowu. Kolejną partię więźniów przywieziono krytymi samochodami. Ogółem tego dnia stracono około tysiąca osób. Według zeznań świadków dużą grupę ofiar stracono też w lipcu 1942 (około 860 osób). Egzekucje odbywały się także w późniejszym czasie, gdy jednego dnia przywożono ofiary 4–5 samochodami.
W maju 1944, w związku ze zbliżaniem się wojsk radzieckich, Niemcy zacierali ślady egzekucji w Szczebrze w ramach Akcji 1005. Akcją w Szczebrze kierował SS-Hauptsturmführer Waldemar Macholl. W jej trakcie zwłoki rozstrzelanych wydobywane były z dołów przy pomocy więźniów żydowskich, spalane na stosach z użyciem drzewa i ropy naftowej, zaś popiół rozsypywany po okolicznych polach.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia powiatu augustowskiego Szczerba Szczerba Szczerba Kategoria:Szczebra (wieś)