Partia nazistowska nadal przyciągała głównie protestantów, poparło ją zaledwie 14% katolików i aż 40% nie-katolików. Tym razem aż 60% głosujących na nazistów wywodziło się z szeroko pojmowanej klasy średniej; 40% stanowili najemni pracownicy fizyczni i ich rodziny, choć, tak jak poprzednio, w przeważającej większości byli to robotnicy, których związki z ruchem robotniczym od zawsze były z różnych względów słabe. Negatywna współzależność pomiędzy liczbą głosów oddanych na nazistów w dowolnym okręgu wyborczym a skalą bezrobocia była bardziej wyraźna niż kiedykolwiek wcześniej. Partia nazistowska nadal była uniwersalnym ugrupowaniem społecznego protestu z wyjątkowo silnym poparciem ze strony klasy średniej i relatywnie słabym w tradycyjnej, przemysłowej klasie robotniczej oraz społeczności katolickiej, zwłaszcza na obszarach gdzie istniała silna ekonomiczna i instytucjonalna podbudowa w postaci ruchu robotniczego lub ochotniczych stowarzyszeń katolickich.