thumb|250px|Poglądowy przekrój przez reaktor PWR i obudowę bezpieczeństwa Obudowa bezpieczeństwa – system konstrukcji budowlanych i urządzeń mających ograniczyć przecieki substancji promieniotwórczych z reaktora jądrowego do otoczenia do wartości takich, aby na granicy strefy ochronnej były one mniejsze od dawek dopuszczalnych w każdym rozważanym przypadku awarii. Pierwsze obudowy bezpieczeństwa powstały w USA.
Zadania W przypadku awarii obudowa bezpieczeństwa ma do spełnienia szereg zadań, m.in.: Wytrzymać ciśnienie, jakie może powstać wewnątrz niej po rozerwaniu obiegu pierwotnego lub innych awariach; zachować szczelność taką, aby przecieki nie przekroczyły 0,1÷1% objętości obudowy na dobę Obniżyć ciśnienie gazów wewnątrz obudowy, aby zminimalizować przecieki do otoczenia Usunąć z atmosfery wnętrza obudowy izotopy joduW pierwszym okresie po awarii uwalniają się one w większej ilości niż inne izotopy; są też największym zagrożeniem dla człowieka w razie wydostania się poza otoczenie reaktora. Zapewnić odbiór ciepła ze struktur wewnątrz obudowy Chronić reaktor i jego struktury przed zjawiskami przyrody, tj.