Obudowy reaktorów BWR thumb|250px|Schemat bloku reaktora BWR i obudowy bezpieczeństwa. WW – wetwell. DW – drywell. Obudowy reaktorów wodnych wrzących mają zazwyczaj bardziej złożoną budowę wewnętrzną. Zaprojektowane są tak, aby mieszanina wody i pary wodnej, powstała przy rozerwaniu obiegu pierwotnego, musiała przepłynąć pod powierzchnią wody głębokiego basenu (tzw. wetwell). Dopiero stamtąd może przejść do obudowy bezpieczeństwa (tzw. drywell). Przepływ przez basen powoduje zmniejszenie ciśnienia pary wodnej (skraplanie) i wymywanie izotopów jodu. Dzięki temu ściany obudowy bezpieczeństwa mogą być cieńsze.
Obudowa z kondensatorem wodnym W niektórych radzieckich blokach z reaktorami WWER-440 V-213 zastosowano kondensatory wodne. Pomieszczenie obejmujące obieg pierwotny, pompy i wytwornice pary połączone jest poziomym tunelem dopływowym z osobnym budynkiem, wieżą lokalizacji awarii. Wieża zawiera zespół kondensatorów wodnych – wymuszających przepływ gazów pod ciśnieniem przez baseny wodne, podobnie jak w obudowach reaktorów BWR. W przypadku rozerwania obiegu pierwotnego mieszanina dwufazowa kierowana jest do wieży, gdzie przechodzi przez kondensatory do pułapek. Po ok. 30 sekundach włącza się system zraszania.