W 1873 w teatrze krakowskim w sztuce „Cola Rienzi” i w teatrze lwowskim w „Mazepie”. Następnie znów w teatrach prowincjonalnych (aż do 1879) i warszawskich – ogródkowych („Alhambra”, „Alkazar”, „Arkadia”). W latach 1878–1879 prowadzi własny teatr w Puławach i Modlinie, i występuje w zespole Anastazego Trapszo w Lublinie„Gazeta Lubelska” 1878, nr 104. Po 1883 występował w miastach i miasteczkach wszystkich trzech zaborów z koncertami, na których deklamował utwory patriotyczne, także z literatury polskiej m.in. fragmenty „Pana Tadeusza”, „Dziadów”, „Kordiana”, „Mazepy”, „Marii Stuart”, wiersze Zygmunta Krasińskiego, Kornela Ujejskiego, a także fragmenty popularnych wówczas dramatów Szekspira czy Friedricha Schillera. Z tym repertuarem wyjeżdżał także za granicę, m.in. do Pragi, Berlina, Wiednia i Petersburga. Od 1893 prowadził też działalność pedagogiczną jako nauczyciel deklamacji, najpierw w Krakowie, a potem we Lwowie„Gazeta Lwowska” 1906, nr 297. Gdy w lutym 1902 we Lwowie obchodzono uroczyście jubileusz czterdziestopięciolecia jego działalności artystycznej, podkreślano w prasie lwowskiej jego wielkie zasługi na polu popularyzacji poezji polskiej„Echo Muzyczne, Teatralne i Artystyczne” 1902, nr 10.