W końcu 1871 zorganizował własny zespół teatralny i występował z nim na terenie Pomorza i Wielkopolski: w 1872 w Śremie (styczeń–marzec), Środzie Wielkopolskiej (kwiecień), Gostyniu, Poznaniu (sierpień), Pleszewie, Ostrowie, Gnieźnie, w 1873 w Toruniu (od początku maja), Wrześni, Lubawie, Nowym Mieście, Brodnicy, Borku, Gostyniu (lipiec), Wąbrzeźnie, Trzemesznie (sierpień), Poznaniu (sierpień–wrzesień), Buku (wrzesień), Gnieźnie, Pleszewie (październik–grudzień), Ostrowie. Starał się także w tym czasie o pozwolenie na występy w okręgu bydgoskim, ale niemiecka cenzura nie przepuściła do zatwierdzenia scenariuszy jego występów. W 1874 przez pewien czas należał do zespołu Józefa Teksla w Płocku i warszawskim teatrzyku ogórkowym „Eldorado”. W latach 1875–1881 prowadził teatr w Galicji i Wielkopolsce. W 1882 grał jeszcze w zespole Aleksandra Ignacego Myszkowskiego i Jana Nowakowskiego. Zmarł nagle w teatrze, na atak sercaKarol Estreicher, „Świat” 1892, nr 10, s. 8-9..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ignacy Kaliciński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.