Marceli Zboiński (ur. 16 stycznia 1846, zm. 16 października 1896 we Lwowie) – aktor, śpiewak, reżyser teatralny, powstaniec styczniowy.
Życiorys Był synem ziemianina Wincentego Zboińskiego h. Ogończyk i Ludwiki z Wolskich, ojcem śpiewaczki operowej – Heleny Zboińskiej-Ruszkowskiej. Uczył się w gimnazjum w Rzeszowie, następnie w konwikcie Józefczyka w KrakowieZob. Edward Webersfeld, Teatr prowincjonalny w Galicji, „Scena i Sztuka” (cykl) 1908-1909.. Walczył w powstaniu styczniowym w Żuawach ŚmierciEdward Webersfeld, Sprzed 35 lat. Wspomnienie z roku 1863, „Słowo” 1898, nr 1, s. 19–20.. W 1864-66 prowadził dzierżawę majątku ziemskiego w okolicach Sanoka. Podobno studiował przez pewien czas na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1866 zaangażował się do zespołu prowincjonalnego Józefa Bendy, u którego grał w Jarosławiu i Jaśle wraz z Fiszerem, Podwyszyńskim i WebersfeldemEdward Webersfeld, Teatr prowincjonalny w Galicji. 1850-1908 „Scena i Sztuka” 1908-1909 (cykl).. Od 1867 występował w zespole Miłosza Stengla, najpierw w Stanisławowie, potem m.in. w Tarnowie, Krośnie, Łańcucie, Szczawnicy, Solcu, i w Rzeszowie w trupie Konstantego Łobojki. W latach 1870–1871 wyjechał z galicyjskimi aktorami do Wielkopolski (grając m.in.